Wat goed is voor een mens 6-2018

Als bestuurslid van de afdeling Politie van de BNMO heb ik een aantal keren een bezoek mogen brengen aan Stal Mansour in Arnhem. De BNMO maakt het daar mogelijk om collega’s met onder andere PTSS te laten paardrijden.

Nu zou je kunnen denken dat dit voor de gezelligheid is, maar dan zouden we de organisatie van dit paardrijden (en mennen – rijden met een koets) heel erg tekortdoen. Paarden reageren zonder voorbehoud op mensen met spanningen en met een goede begeleiding – en dat hebben ze bij stal Mansour – kan dat helend werken bij mensen met PTSS. Zo is inmiddels gebleken dat slechts een wekelijkse bijeenkomst met de paarden en het bezig zijn met deze edele dieren kan leiden tot de afbouw van medicatie en uiteindelijk tot weer een plaats in de dagelijkse realiteit. Anders gezegd: daar kan geen dokter tegenop.

Als u dit leest hebben recent enkele Defensie- en politiemensen meegedaan aan de MPTTP, de Militaire Prestatietocht Te Paard. Dit is een oriëntatietocht voor mens en paard die is gehouden in de omgeving van het ISK te Harskamp en Nationaal Park de Hoge Veluwe.

Naast diverse Politie- en Defensieonderdelen zijn ook de BNMO-leden van Stal Mansour klaargestoomd voor deze tocht om hun verlegde grenzen aan de praktijk te toetsen. Het zijn de BNMO en het project Hephaistos die deze vorm van ‘herstellend ontspannen’ mogelijk maken. Wat mij betreft zijn zij onderdeel geworden van de Nederlandse gezondheidszorg. Vooral de onbekendheid met deze vorm van herstellend ontspannen triggerde mij om deze column hieraan te wijden.

Een organisatie als de Nationale Politie zou er kennis van moeten nemen en in mijn visie het voortouw moeten nemen om financiën ter beschikking te stellen om het landelijk op kleine schaal te introduceren. Elke diender met een beroepsgerelateerde PTSS die de medicatie kan laten staan en zo meer inhoud aan zijn of haar leven kan geven is er één. Maar dan wel één die telt !