Met de Paus het dak op.

Het jaar 1985 was een jaar om niet te vergeten. De paus kwam op bezoek en dat hebben we geweten. Een van de nachten zou hij doorbrengen in een klooster in Amersfoort. Hij zou aankomen met een helikopter en deze werd dan weer begeleid door twee andere helikopters.

Nu was het zo dat in mijn hondenbrigade tijd toe was getreden tot de schutters op karabijn. Ik moet zeggen dat ik redelijk kon schieten en dat was kennelijk ook de leiding opgevallen want ik werd ingezet als bewaker en schutter op het bij het klooster aangrenzende gebouw van het verpleeghuis aldaar. Dit gebouw stond ook wel bekend als het zusterhuis want daar hadden de verpleegsters in opleiding hun onderkomen. Er woonden een slordige dertig verpleegsters van 18 tot 24 jaar. Het leek me niet zo’n vervelende klus.

Die ochtend meldde ik mij bij de operationeel commandant en kreeg het wapen verstrekt en begaf mij naar de zusterflat. Aangezien er te weinig portofoons waren kreeg ik die niet mee maar ze gingen ervan uit dat ik op die plek geen portofoon nodig had. En zo geschiedde. Ik kwam uiteindelijk op het dak terecht en was verbaasd over wat ik zag. Het geheel was ingericht als een dakterras met hier en daar een plantenbak en diverse strandstoelen. Aangezien het inmiddels al aardig warm was waren de meeste strandstoelen al bezet door zonnende verpleegsters. Nu moet je weten dat juist in die tijd er een was waar de preutsheid afgeworpen was en de dames waren op een enkeling na topless. Het was zoals ik al zij behoorlijk warm en het werd er niet frisser van.

Professioneel als ik was eigende ik mij een strandstoel toe en legde de karabijn op mijn inmiddels opgevouwen tuniek. Vanaf mijn plaats had ik vrij zicht op de helikopters op het terrein van het klooster. Het zag er rustig uit.

Ik werd door de dames keurig verzorgd en kreeg op tijd een natje en een droogje en ik was inmiddels volledig gewend aan de omstandigheden. Er was sprake van een gezellig terras. De dames hadden me allemaal al uitgehoord wat er allemaal te geburen stond. Ik kon natuurlijk niet meer vertellen dan dat de paus na verblijf in een helikopter zou stappen, dat deze op zou stijgen en naar een volgende locatie zou gaan. Ik zag dat er beweging was achter het klooster en dat er meerdere mensen zich begaven naar de helikopters. Er volgde een check van de toestellen waarna de motoren werden gestart. Een klein in wit gestoken mannetje zag ik afscheid nemen van een stel nonnen. Onder begeleiding liep hij naar een helikopter en stapte in. Het geluid van de motoren zwelde aan en ik zag de machines een voor een loskomen van de grond.

Inmiddels hadden de dames hun nieuwsgierigheid niet meer in bedwang en ze kwamen naast mij staan, keurig in een rijtje. Aan het bedekken van de bovenzijde hadden groot aantal niet gedacht maar ja, ze gingen ervan uit dat ze niet in zicht kwamen denk ik.

De eerste helikopter steeg op en maakte op hoogte een volledige draai van 360 graden kennelijk om de omgeving te verkennen. In de draai zie ik dat deze draai wordt onderbroken als ze ons op het dak ontwaren. Ongetwijfeld zal in hun draaiboek mijn aanwezigheid zijn vermeld maar niet die van de dames. De helikopter verplaatste zich in onze richting en wel tot op een afstand waarop ik de glimlach op het gezicht van de piloot kon waarnemen. Hij zwaaide en de dames, ook ik natuurlijk, zwaaiden terug. Plotseling draaide de helikopter van ons weg en vloog de andere kant op. Ook de pauselijke helikopter was op hoogte en ik verwachtte dat deze direct de weggevlogen helikopter zou volgend. Echter ook deze kwam even bij ons kijken, kennelijk hadden de piloten contact met elkaar gehad. Ik meende zelfs een glimp van de paus te hebben gezien die onze richting opkeek maar ben daar niet helemaal zeker van. Ook nu werd er gezwaaid en datzelfde gebeurde met het laatste toestel. Zoals gezegd heb ik terug gezwaaid maar vraag me af of ze mij wel echt hebben gezien.

Ik heb nog een tijdje op het dak vertoefd totdat de deur open zwaaide en een hoogrode Adjudant al gesticulerend het dak op rende en riep waar mijn portofoon was. Uitgelegd dat deze kennelijk niet nodig was en lettend op het smetteloze vertrek van de paus dat ook onderschreef. We hebben je proberen te bereiken. Er mochten geen burgers op het dak. Ik heb nog uitgelegd dat ik daar niet van op de hoogte was en dat ik het gezelschap juist zeer op prijs stelde. “Ja maar, er waren camera’s aan boord van de helikopters”. Tja dat zou in het achtuurjournaal wel wat apart overkomen moest ik bekennen. Daarmee was de kous af.

Eerlijk gezegd, niet helemaal. Natuurlijk heb ik het journaal gekeken maar er waren wel beelden van het pausbezoek maar niet die van het dakterras en dus moet u het hebben van dit verslag.