Mei 2018

Het is mooi weer dus een paar kilometers is zo gemaakt. Ook vandaag weer, even op neer naar Wageningen. Toch nog een uurtje rijden vanaf Zalk. Zoals ze vroeger in Friesland zeiden ben ik bijna een Dreesmansje dus, op weg naar de 65. Ik ga er niet kinderachtig over doen, ik ben een genieter. Oja, in de tijd van Wil Hartog en Boet van Dulmen was ik veel wilder dan nu maar ook toen was veiligheid eerst. Ik rijd over de provinciale weg tussen Ede en Otterlo, een slordige 90 op de teller ( 87 echt) en dus rekening houdend met de wettelijke aftrek van een aantal kilometers. In mijn spiegel zie ik een lampje opdoemen en enkele seconden later is hij mij voorbij. Aan de kleur te zien een Kawasaki, hetzelfde merk waar ik op dat moment op rijd. De verkeerslichten op de kruising veranderen van groen naar oranje naar rood en vervolgens naar donkerrood. Door de hoge snelheid kan hij niet meer op tijd remmen en het is een wonder dat het hem lukt om tussen twee auto’s door te schieten en zijn vege lijf te redden. Ik ben stomheid geslagen. Dit lijkt een zelfmoordpoging maar gelet op het feit dat hij hem niet in een auto boorde moet ik concluderen dat aan deze motorrijder gewoon een steekje los zat. Het is het type dat niet groet als je hem tegemoetkomt. Stom he. Het vervelende is dat ik een paar van dit soort klojo’s bij elkaar heb mogen vegen en daar nu nog last van heb. Ik groet ze niet meer want ze begrijpen het toch niet. Nee dan die ouwe op z’n Harley uit de zestiger jaren. Komt naast me staan bij het tankstation. Gewoon voor een praatje en niet om te tanken. We hebben een hele tijd bij elkaar gereden en toen ik afsloeg naar Hattem kreeg een echte groet. De hand schuin gestrekt naar beneden waarbij wijs en middelvinger gestrekt werden in een V vorm. Brothers riding a twin. Mijn dag is goed !