Gedogen komt voort uit onvermogen 1-2019

Zo rond de jaarwisseling heb je altijd wel wat om over te mijmeren. Ik liet mijn gedachten de vrije loop en er passeerden een aantal zaken de revue waar menig mens een mening over heeft. De Zwarte Pieten-discussie, koffieshops, chroom-6, vuurwerk, de openstelling van supermarkten op zondag (ik woon in de gemeente Kampen), het klimaat en nog veel meer van dit soort onderwerpen. In mijn overpeinzingen zag ik een overeenkomst in de onderwerpen, namelijk het gedogen. Gedogen vanuit het onvermogen van politici en leidinggevenden om iets goed te regelen. Landelijk zien we een tendens dat, als men er niet uitkomt, het wordt neergelegd bij lagere overheden, zoals gemeenten. Hierdoor ontstaat willekeur en dat leidt tot rechtsongelijkheid.

We zien het ook een beetje binnen de afhandeling van beroepsziekten en dienstongevallen binnen mijn organisatie, de Nationale Politie. Hoewel er protocollen zijn – tegenwoordig is alles vastgelegd in protocollen, gewoon nadenken lukt kennelijk niet meer – is de afhankelijkheid van je chef groot. Helaas is nog steeds een deel van de leidinggevenden niet bij machte op te treden als een coach van het personeel. Manager zijn lukt vaak wel. Cijfertjes zijn immers manipuleerbaar, maar ja, wat moet je met een zieke? Dat is eigenlijk alleen maar lastig en drukt op de sterkte. Het roer moet om. Ervan uitgaand dat we allemaal het beste voor hebben met elkaar en met de organisaties zal de mens weer centraal moeten komen te staan.

Ik schrijf niets nieuws als ik meld dat de mens het kostbaarste onderdeel is van de organisatie. Zuinig zijn op dit kostbare deel, met waardering, erkenning, het creëren van goede arbeidsomstandigheden helpt een organisatie en haalt ook het beste in mensen naar boven. Ook mensen die gedwongen afscheid moeten nemen, moeten er wel bij varen en in positieve zin terugkijken op hun arbeidzaam leven. Terwijl ik dit schrijf, is het de eerste week van januari. Dan mag het nog, de nieuwjaarswens.

Ik wens alle lezers een goed en veilig 2019. Met nadruk wens ik dat daartoe verantwoordelijken beslissingen nemen die recht doen aan gemaakte afspraken en dat er dan ook afspraken worden gemaakt, waardoor het woord ‘gedogen’ uit de Dikke Van Dale kan worden geschrapt.