De schaamte voorbij 7-2020

Het komt nogal eens voor dat ik contact heb met collega’s die geveld door PTSS afscheid hebben moeten nemen van de Nationale Politie. Helaas moet ik constateren dat velen van hen zich schamen voor hun voormalige werkgever. Waarom?

Ik ken ze niet allemaal, maar wel heel veel en als ik ze spreek, hoor ik telkens dezelfde verhalen. Een werkgever die op alle fronten vaak nog verder beschadigend optreedt door toezeggingen niet na te komen en procedures, ook juridische, te frustreren. Let wel, het gaat hier niet alleen om geld, zoals de zogenaamde coulanceregeling, maar ook om schadevergoedingen. Het domweg niet uitbetalen na een rechterlijke uitspraak is niet uitzonderlijk. En het is dan ook al een aantal keren voorgekomen dat raadslieden moeten dreigen met beslag op banktegoeden van deze grootste werkgever van Nederland. Het wordt dan ook tijd om eindelijk eens de prachtige woorden, zoals verwoord in de brief aan de Tweede Kamer op 2 juli 2015, uit te voeren: “Het werk van politieagenten heeft een bijzonder karakter. Politieagenten gaan immers met regelmaat naar gevaarlijke of anderszins ingrijpende situaties om in ondergeschiktheid aan het bevoegd gezag te zorgen voor de daadwerkelijke handhaving van de rechtsorde en het verlenen van hulp aan hen die deze behoeven. Daar waar anderen terugtreden zet de politie een stap naar voren.” Daarna volgen diverse opsommingen van wat allemaal verbeterd gaat worden.

Ik kan u vertellen dat er inmiddels miljoenen zijn uitgegeven aan onzinnige rapporten, juridische haarkloverij en dwangsommen, terwijl met al dat geld al heel wat van de gedane voorstellen hadden kunnen worden gerealiseerd. Ja, er is een programma gestart onder de naam Bijzondere zorg, maar ik krijg steeds meer de indruk dat hiermee meer een politieke zet is gedaan dan daadwerkelijk te komen tot ‘zorg voor hen die deze behoeven’. Toen ik nog werkzaam was, sprak een voormalig lid van de korpsleiding tijdens een beëdiging dat we trots zouden moeten zijn op het korps Nationale Politie. Mijn vraag is: ‘Hoe dan?’