Dankjewel 7-2018

In het kader van de verbreding is de afdeling Politie van de BNMO ontstaan. Lerend van de staande BNMO-organisatie is een klein groepje vrijwilligers op pad gegaan en inmiddels is er een heuse afdeling met een bestuur en ondersteuning door ambassadeurs en nuldelijners. Wat er in mijn visie zo mooi aan is, is dat de overgrote meerderheid van al deze vrijwilligers eigenlijk ook bij de doelgroep hoort.

De meesten zijn geveld door PTSS, maar inmiddels zijn er ook met andere, door het werk ontstane, handicaps. Ik stond er eigenlijk nooit bij stil, totdat ik laatst een dipje had. Zonder een voor mij directe aanleiding voelde ik mij beroerd en naar. Ik kon er de vinger niet op leggen, totdat ik me later realiseerde dat de week ervoor een collega de keuze had gemaakt om niet meer mee te doen aan het aardse bestaan. Het was hem allemaal teveel geworden.

Als secretaris van de afdeling had ik de familie een waardige kaart gestuurd, maar op de een of andere manier bleef het in mijn onderbewuste knagen, met als gevolg een behoorlijke dip. Dat is de reden waarom ik dit opschrijf. Is het niet fantastisch dat een groep vrijwilligers, die net als ik met enige regelmaat een terugval hebben, zich zo geweldig inzet? Samen sterker is het motto van de BNMO en daar is die inzet een geweldig bewijs van. Mijns inziens komt dat te weinig naar voren. We zijn geneigd om alles normaal te vinden en durven nogal wat inzet te vragen.

Op de keper beschouwd wordt er veel werk verricht dat thuis zou horen in de politieorganisatie, maar daar niet terecht is gekomen. Daarom een ‘dankjewel!’, zwart op wit in ons lijfblad, de Kareoler. Soms beseffen we te weinig dat vrijwilligerswerk ook werk is en vaak onder moeilijke omstandigheden. Natuurlijk gaat er ook een ‘dankjewel!’ naar de vrijwilligers die geen last hebben van een beroepsziekte of -handicap. Op dit moment verzetten zij waarschijnlijk het meeste werk.

Een grote inzet die uren tijd vraagt, maar ze zijn altijd paraat en bereid om er een schepje bovenop te doen. De politieorganisatie kent geen cultuur van belonen of krachtige schouderklopjes. Dat dragen we met ons mee, maar ik wil daar mee breken en het niet meer als normaal aanvaarden. Dus vrijwilligers die bijdragen aan de afdeling Politie van de BNMO: DANKJEWEL