Crisis 3-2020

Terwijl ik dit schrijf, zitten we midden in de coronacrisis en het valt me niet mee zomaar even een column te schrijven.

Er gaan mensen dood en enkele honderden vechten voor hun leven en dat alles door een virus. Dat hebben we met z’n allen niet zien aankomen. Er komt vast een tijd dat we erop kunnen terugkijken en hebben geleerd van de fouten die zijn gemaakt, maar daar schieten we weinig mee op in deze gruwelijke werkelijkheid. Maar oké, we gaan er zeker van leren.

Op dit moment ligt alles stil, ook alle geplande evenementen van de afdeling Politie van de BNMO. Zo stond op de 20ste maart de uitreiking van het eerste exemplaar van het boek ‘Een kast vol’ van Maaike Handgraaf-Zegers gepland. Een boek voor een gezin met kleine kinderen waarvan een van de ouders PTSS heeft.

We zullen nog even geduld moeten hebben. De laatste jaren hebben we sowieso veel geduld moeten hebben, want alle goede plannen ten spijt, ambtelijke molens draaien langzaam en die van de politie zelfs extra langzaam. Toch gek eigenlijk voor een organisatie die à la minute moet kunnen optreden – en dat ook vaak goed doet -, maar de afwikkeling van een prima op papier staande procedure zo ontzettend weet te vertragen. Misschien dat er wat schot in komt nu het programma Bijzondere Zorg is verhuisd van Veilig en Gezond Werken naar de verantwoordelijke in de korpsleiding. Dat zal niet voor niets zijn gebeurd. Ik ben benieuwd.

Zoals in de kop van mijn stukje al staat, is het een roerige tijd. Een tijd waarin we elkaar moeten steunen en vasthouden. Wat dat betreft is het goed dat de status van de afdeling Politie bevestigd gaat worden en we met alle leden elkaar niet alleen kunnen ondersteunen, maar met deze achterban ook een volwaardige gesprekspartner zijn van de korpsleiding van de Nationale Politie. We hebben er enkele jaren naartoe gewerkt en in 2021 is het dan zover. Dan is niet alleen de zelfstandigheid van de afdeling Politie van de BNMO een feit, maar heeft het hoofdbestuur de belofte van verbreding meer dan ingelost. Dan kunnen we elkaar hopelijk de hand weer schudden en dat schouderklopje uitdelen dat menigeen heeft verdiend.